تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار

تا با خودم از هر دو جهان بیرونمچون بی خودم از هر دو جهان افزونم
این حال که هست شرح نتوانم داددانم که خوشم ولی ندانم چونم