شمارهٔ ۲۳۸ - الخوف
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر نگرانی شاعر از دل و روح خود هستند. او می‌گوید که نه دستی دارد که بتواند از دلش گرهی را باز کند و نه پایی که بار گناهی را بردارد. در نهایت، او نگران این است که دلش به دلیل غم و دردی که دارد، از سینه‌اش بیرون برود. به عبارت دیگر، شاعر از شدت احساسات و مشکلات درونی‌اش ابراز نگرانی می‌کند.
دستی نه که از دل گرهی برگیردپایی نه که بار گنهی برگیرد
هوش مصنوعی: دستی نیست که بتواند گرهای را از دل بگشاید و پایی نیست که بتواند بار گناهی را به دوش گیرد.
ترسم که زبی دلی سرانجام دلماز سینه برون رود رهی برگیرد
هوش مصنوعی: میترسم که روزی عشق و احساساتی که در دل دارم، به حدی برسد که از دل من بیرون بیایند و راهی دیگر را در پیش بگیرند.