شمارهٔ ۱۹ - العبودیة
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که زمانی که در دل ما آرزو و خواسته‌ای وجود دارد، عقل و خرد ما نیز تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد. تا زمانی که ما وابسته به دنیای مادی و خاکی هستیم، حقیقت وجودی ما در حال فقر است و تنها موجودی چون خداست که می‌تواند ما را به مقام تعالی برساند. به طور کلی، شعر بر ارتباط بین خواسته‌ها، عقل و ضرورت توجه به وجود الهی تأکید دارد.
زآن جان و جهان تا هوس[ی] در سر ماستاین عقل عقیله از کجا درخور ماست
هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل ما آرزوها و خواسته‌ها وجود دارد، این عقل مستقل و درستفهم چه جایی در زندگی ما دارد؟
مادام که خاک در او افسر ماستسلطان همه جهان گدای در ماست
هوش مصنوعی: تا زمانی که ما از خاک ساخته شدهایم، قدرت و سلطنت جهان در واقع به دست کسانی است که در کنار ما هستند و ما را خدمتگزار خود میدانند.