شمارهٔ ۳۷ - العبودیة
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که اگر برای او محبت کنی، او را مورد قبول خود قرار داده‌ای و اگر محبت نکنید، او همچنان بنده و خدمتگزار شماست. برای او اهمیتی ندارد که در کدام حالت باشد، چرا که در هر دو صورت مشغول تو است و وابستگی‌اش به تو ادامه دارد.
گر بنوازی بندهٔ مقبول توَمور ننوازی چاکر معزول توَم
هوش مصنوعی: اگر تو به من محبت کنی، من بندهای مورد قبول تو هستم؛ و اگر محبت نکنی، من نیز مانند خدمتگزاری بیاعتبار و معزول خواهم بود.
با ردّ و قبول تو مرا کاری نیستزیرا که بهر دو حال مشغول توَم
هوش مصنوعی: من هیچگونه نگرانی از قبول یا ردّ تو ندارم، زیرا در هر صورت فکر و ذهنم فقط مشغول توست.