شمارهٔ ۶۹ - الطریقة
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به گمراهی و سرگردانی انسان‌ها اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هرچند ما ممکن است راه درستی را ندانیم، اما در پناه خداوند هستیم. شاعر بر این باور است که ما در برابر عظمت و قدرت خداوند، همچون مسخرگانی هستیم که در بارگاه او حضور دارند. خلاصه این است که در گمراهی و ضعف‌مان از حمایت و پناه خداوند بهره‌مندیم.
در گمراهی طالب راه اوییمهرگونه که هست در پناه اوییم
هوش مصنوعی: ما در جستجوی مسیر او هستیم و هر طور که باشیم، در حمایت و پناه او قرار داریم.
بر ما قلمی نیست چنین می دانیمما مسخرگان بارگاه اوییم
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم چنین قلمی داشته باشیم و به همین دلیل، میدانیم که ما فقط شوخیکنندگان در درگاه او هستیم.