شمارهٔ ۹۲ - الحقیقة
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان تردیدها و دوگانگی‌های انسانی می‌پردازد. او بیان می‌کند که در واقع انسان‌ها دارای ویژگی‌های مختلفی هستند و هر کس در شرایط خاص خود ممکن است به راه‌های متفاوتی برود. شاعر از این نکته انتقاد می‌کند که برخی افراد برای خودشان اهمیت قائل می‌شوند و به جای توجه به خالق و اصولش، در مادیات و ظواهر زندگی غرق می‌شوند. پیام کلی این است که باید به اصل خود و خالق توجه کنیم و از تکیه بر مادیات دست برداریم.
تا چند دلا تو در مقالت پیچییک چند دگر در ره حالت پیچی
هوش مصنوعی: چقدر باید تو در سخنانت پیچ و تاب بدهی، در حالی که دیگرانی در مسیر رفتار و حالت تو به نوعی دیگر میپیچند و تأثیر میپذیرند.
خلقان همه آلتند مپسند که توصانع بگذاری و در آلت پیچی
هوش مصنوعی: تمام انسان‌ها ابزارهایی هستند که نباید به آنها بسنده کرد، زیرا تو سازندهای و نباید تنها درگیر کارکرد ابزارها شوی.