شمارهٔ ۱۰۳ - الحقیقة
هوش مصنوعی: این ابیات به اهمیت یگانگی و ارتباط عمیق میان ذات انسان و حقیقت الهی اشاره دارند. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که نباید گمان کرد که رابطه‌ی انسان با خداوند دوگانه است. او می‌گوید که خود را باید درک کرد و شناخت، زیرا در واقع، هرچه که هست، در اصل به او مربوط می‌شود. در نتیجه، این ارتباط نمی‌تواند نیک یا بد باشد، بلکه آنچه هست، تنها یک حقیقت واحد است.
تا ظن نبری که هست این رشته دو تویکتاست خود اصل و فرع بنگر نیکو
هوش مصنوعی: نگران نباش که این رابطه بین تو و او تنها یک رشته است؛ به ریشه و شاخههای آن خوب دقت کن.
این اوست که پیداست به من لیکن اوشک نیست که این جمله منم نیک بدو
هوش مصنوعی: این شخص به وضوح برای من قابل مشاهده است، اما به هیچ وجه نمیتوان در مورد او تردید کرد؛ چرا که در واقع من نیز جزو او هستم.