شمارهٔ ۱۱۱ - التوبه
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تناقض میان توبه و گناه اشاره می‌کند. او می‌گوید که نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی، به نوعی در ذات او وجود دارد و نمی‌تواند از آن دست بکشد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که توبه‌اش بی‌فایده است و در نهایت، رحمت خداوند بر گناهان او صدق می‌کند. به عبارت دیگر، شاعر با طرح این موضوعات به دوگانگی میان دین و زندگی اشاره دارد.
آباد خرابات زمی خوردن ماستخون دو هزار توبه در گردن ماست
هوش مصنوعی: خراباتی که آباد شده، نتیجه ندامت و گناهانی است که ما انجام دادهایم. ما با دو هزار بار توبهای که کردهایم، هنوز هم در آغوش گناه هستیم.
زان می کنم این توبه و زان می شکنمکارایش رحمت از گنه کردن ماست
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و رحمتش، من در اینجا توبه میکنم و در همان حال، به خاطر نافرمانیهایم، کارم را خراب میکنم. رحمتش به خاطر خطاهای ماست.