شمارهٔ ۱۱۶ - الحج
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و محبت به معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید وقتی که وجه معشوق را دیدم، تمام عالم برایم عوض شد و دیگر از کعبه و قبله خبری ندارم. زیرا در حقیقت، معشوق اصلی است و کعبه فقط یک نماد و صورت ظاهری است. عشق به معشوق جان را به قبله تبدیل کرده و به اوج معنویت رسیده است.
تا روی توم قبله شد ای جان و جهاناز قبله خبر ندارم، از کعبه نشان
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهات برایم مانند قبله شده است، ای جان و جهان من، دیگر هیچ از قبله و کعبه نمیدانم و فقط تو را میبینم.
بی روی تو رو به کعبه کردن نتوانکان کعبهٔ صورت است و این قبلهٔ جان
هوش مصنوعی: بدون وجود تو نمیتوان به کعبه رو کرد، چون کعبهای که داریم تنها ظاهری است و قبلهی واقعی دل و جان ما، تویی.