تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴۷ - الصّبر

صبری که دلم بدو قوی بود برفتبس دیر به دست آمد و بس زود برفت
هر چند که لاف پایداری می زدچون آتش غم بدید چون دود برفت