شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و شیدایی شاعر به معشوقه‌اش است و اشاره به این دارد که اگر آسمان و سرنوشت با او هم‌نوا شوند، شگفتی‌ای ندارد که انسان به عشقش دچار شود. شاعر همچنین بیان می‌کند که جز بندگی معشوق هیچ خواسته‌ای ندارد و این انتخاب را به او واگذار می‌کند که او را بخواهد یا نخواهد.
آنی که فلک با تو درآید به طربگر آدمئی شیفته گردد چه عجب
هوش مصنوعی: هرگاه ستارهها و آسمان با تو شاد شوند، چه جای تعجب است اگر انسانی عاشق و شیفتهات شود.
جز بندگی تو من نخواهم کردنخواهی بطلب مرا و خواهی مطلب
هوش مصنوعی: من جز بندگی و خدمت به تو کاری نخواهم کرد، اگر بخواهی مرا بخوان و اگر نخواهی کنارهگیری کنم.