شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از احساس عمیق ناامیدی و درد عشق سخن میگوید. او به حسی از سوختن و حرمان اشاره میکند و بیان میکند که دیگران نیز مثل او در جستجوی عشق و درگیر غم هستند. همه در سرگردانی و ناامیدی به سر میبرند.
تا قسم من سوخته خود حرمان استیا خود غم عشق درد بی درمان است
هوش مصنوعی: تا وقتی که سوگند من در دل سوخته است، یا خودم در حسرت هستم، یا غم عشق مانند دردی است که هیچ درمانی ندارد.
القصّه به هر کسی که در می نگرمهمچون من پای بسته سرگردان است
هوش مصنوعی: هر کس را که میبینم، مثل من در حال سرگردانی و از هر سو بسته شده است.