تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

آنها که زاصل عقل سرگردانندبر آتش خشم آب حلم افشانند
در جُستن نقطهٔ وفا چون پرگارپابرجایند اگر چه سرگردانند