تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۰

با راهرو گفت خسته می دار ای دلیا ما به امید بسته می دار ای دل
ما را به شکستگان نظرها باشدما را خواهی شکسته می دار ای دل