شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به مرور زمان و گذر عمر می‌پردازد و به دل اشاره می‌کند که باید از لهو و بازی‌های بی‌فایده دست بردارد. شاعر به دل می‌گوید که عمر کوتاهی دارد و باید قدر آن را بداند. همچنین اشاره می‌کند که اگر هنوز زنده است، باید از خواب غفلت بیدار شود و به زندگی و گذر زمان توجه کند.
چون رفت ز روز عمر من آب ای دلزین بیش مگو به لهو بشتاب ای دل
هوش مصنوعی: وقتی که روزهای عمرم به پایان میرسد، ای دل، دیگر دربارهی لذتهای بی‌فایده صحبت نکن و به جای آن به شادی و خوشی روی بیاور.
از دست برفت عمر دریاب ای دلور مرده نئی درآی از خواب ای دل
هوش مصنوعی: عمر گرانبها از دست رفت، پس ای دل! اگر زندهای، بیدار شو و اگر مردهای، از خواب بیدار بشو.