تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۸

روزی زقضای آسمانی ای دلباشد که نکو شود چه دانی ای دل
تا در غم رنج بی کرانی ای دلخوش باش که آن چنان نمانی ای دل