شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل میخواهد که به فکر و آگاهی برسد و همچون شمعی روشن باشد و نورانی شود. او تذکر میدهد که نباید غافل بود و باید به یاد داشت که زمان به سرعت میگذرد. در واقع، شاعر به ارزش زمان و بیداری دل دعوت میکند.
در فکرت جان راه بیاموز ای دلصد شمع زنور دل برافروز ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، در اندیشهات جان را یاد بگیر و مانند صد شمع، نور قلبت را روشن کن.
غافل منشین چو شمع می سوز ای دلکز پهلوی ما می گذرد روز ای دل
هوش مصنوعی: بیتوجه نباش، مانند شمع میسوز که روزها در کنار ما میگذرد. ای دل!