شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دردی عمیق و غمانگیز است که شاعر از آن رنج میبرد. او نمیداند چگونه از دلش بگوید که درگیر احساسی عمیق است و چشمانش هم حالتی مشابه دارند. در نهایت، دل و دیدهاش درگیر یکدیگر شدهاند و هیچ راهی برای درمان این درد نمییابد.
از دیده چه گویم که ازو دارم غموز دل چه خبر دهم که بودش همدم
هوش مصنوعی: از چشمانم چه بگویم که دلم از او غمگین است و از دل چه چیزی را بیان کنم که او همدم آن است.
القصّه دل و دیده فتادند به همتا درد مرا هیچ نباشد مرهم
هوش مصنوعی: داستان این است که دل و چشم من به هم رسیدند و در نتیجه هیچ دارویی برای تسکین درد من وجود ندارد.