شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از دل میخواهد که همچون قلم، تصویر او را به تصویر بکشد و در زندگی پر از آشفتگی، با شکیبایی و ثبات بماند. همچنین از دل میخواهد که مانند پرگار دور خودش بچرخد، اما در عین حال بر روی اهداف و خواستههای خود استوار بماند.
ای دل چو قلم نقش منمّا می باشفرّاش سراپردهٔ سودا می باش
هوش مصنوعی: ای دل، مانند قلمی که تصویر میکشد، همیشه مشغول نقاشی عشق و احساسات باشد و در دنیای عاشقی، مانند خدمتکاری که به زیبایی عشق میرسد، وفادار و در خدمت آن احساسات باش.
مانندهٔ پرگار بگرد سر خویشمی گرد به طبع و پای برجا می باش
هوش مصنوعی: مانند یک پرگار، به دور خود بچرخ و در عین حال ثابت و پابرجا بمان.