شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به انتقاد از خودبینی و خودمحوری می‌پردازد. او می‌گوید که هر مشکل یا بدی که بر انسان می‌رسد، ناشی از همین خودبینی است. همچنین، وقتی به او نصیحتی می‌شود، آن را بی ارزش می‌شمارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که روزی خواهد رسید که فرد به کیفر و عواقب خودبینی‌اش پی خواهد برد.
بیچاره دلا چند کنی خودبینیهر بد که به تو می رسد از خود بینی
هوش مصنوعی: بیچاره دل! چقدر خود را در نظر میگیری؟ هر بدی که به تو می‌رسد، به خاطر همین خودبینیات است.
پندت دهم و پند غرض می شمریآن روز که کیفرش کشی خود بینی
هوش مصنوعی: به تو نصیحت میکنم و هدف از آن را میفهمی، در روزی که عذاب آن را تجربه کنی خود را خواهی دید.