تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱۲

ای دل چو خراب گشتی آباد شویچون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی
مادام که شادی طلبی غمگینیهرگه که به غم شاد شوی شاد شوی