تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱۶

با یار چرا چنین صبوری ای دلافتاده به دنبال غروری ای دل
نزدیک آمد رفتن و هستی غافلانصاف بده زکار دوری ای دل