شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شدت در جستجوی معشوق خود است و به این نتیجه میرسد که درد و غم او، تنها راهی برای درمان عشق و yearning اوست. او میگوید که وقتی به درون خود نگاه میکند، میبیند همه وجودش معطوف به معشوق است و از خود غافل شده و فقط تو را میخواهد.
پیوسته تو را به صد هوا می طلبموین درد غم تو را دوا می طلبم
هوش مصنوعی: مدام به خاطر تو و خواستههای متفاوتی که دارم به سراغت میآیم و در عین حال، دردی که ناشی از غم توست را به دنبال درمانی میگردم.
چون می نگرم کانچ منم جمله توییمن غافلم از خود که تو را می طلبم
هوش مصنوعی: زمانی که به خودم مینگرم، میبینم که تمام وجود من، تویی. در این حالت، از خودم غافل میشوم و تنها تو را میطلبم.