شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: شاعر با حس غم و ناراحتی به سوی معشوق میرود و از حال خویش ابراز مسکینی میکند. او در جستجوی وجود معشوق در روز و شب است و به آرامی از جدایی فکر میکند.
غمگین غمگین به سوی تو می پویممسکین مسکین بر تن خود می مویم
هوش مصنوعی: با حالتی غمگین و اشک در چشمانم به سمت تو میرویم و بهطور ناامیدانه و بیپناه در دل خود به این درد و رنج میافتابم.
پنهان پنهان روز و شبت می جویمآسان آسان به ترک تو چون گویم
هوش مصنوعی: به آرامی در پی پیدا کردن تو هستم، در طول روز و شب. اما نمیدانم چگونه باید از تو فاصله بگیرم.