شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر عشق و longing خود را به فرد مورد علاقه‌اش بیان می‌کند. او می‌گوید که شب و روز به یاد اوست و در پی نشانه‌هایی از اوست. جالب این که وقتی از دیگران نشانی می‌خواهد، آنها نیز به نوعی عاشق او هستند و همان احساسات را دارند. این شعر بیانگر عمق عشق و کنجکاوی نسبت به حال و آینده محبوب است.
جانم شب و روز از تو نشان می طلبدو احوال تو پیدا و نهان می طلبد
هوش مصنوعی: دل من همیشه در پی نشانهای از توست، و حال و روز تو را در آشکار و پنهان میجوید.
این طرفه که از هر که نشان می طلبماو نیز چو من تو را به جان می طلبد
هوش مصنوعی: جالب اینجاست که هر کسی را که میپرسیم دربارهات، او هم همچون من با تمام وجود به دنبال توست.