شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم قناعت و دوری از Materialism (دنیازدگی) اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه قناعت و فقر نزد مردم کم‌ارزش است، اما او با وجود این که از نعمت‌های خداوند بی‌بهره است، احساس راحتی و آرامش دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که فقر او نسبت به ثروت و احترام دیگران، شایسته‌تر و معنادارتر است.
کنجی و قناعت از قباد و کی بهنزدیک تو خوار است و زملک ری به
هوش مصنوعی: اگر در کنار و با قناعت زندگی کنی، کسی از تو خوار و ذلیل نمیشود؛ حتی اگر مانند قباد و کی، بزرگ و قدرتمند باشی، که از سرزمینی مانند ری به دور هستی.
چون نیست زرنج من وز نعمت تو راحت خلقفقر من از احتشام تو صد پی به
هوش مصنوعی: وقتی که درد و رنجم از بین رفته و از نعمت تو مردم در آرامش هستند، فقر من در برابر ثروت و احترام تو هیچ نیست.