تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۲

درویش کسی بود که در خود نگردخود را ز جهان نفس بیرون شمرد
دنیاش نباشد غم عقبی نخوردآن است رونده کاین چنین ره سپرد