شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: این بیت از شعر، به تواضع و فروتنی اهمیت می‌دهد و نشان می‌دهد که هرچقدر دارایی و مقام یک فرد بالا باشد، تواضع او از تمامی آن‌ها ارزشمندتر است. بادی که از مسیر فقر می‌گذرد، بر آتش خودپسندی می‌افزاید و از این رو، ثروت و مقام آبرومندی که در تاج‌های سلطانی همچون کسری (پادشاهان ساسانی) است، در برابر خاکی که از پای گدایان برمی‌خیزد، ناچیز و بی‌ارزش به نظر می‌رسد.
بادی که زکوی فقر گرد انگیزدبر آتش کبر آب تواضع ریزد
هوش مصنوعی: بادی که از کوچه فقر میوزد، بر شعلههای کبر و خودپسندی میدمد و آب تواضع را بر آن میریزد.
حقّا که هزار تاج کسری ارزدگردی که زپای این گدایان خیزد
هوش مصنوعی: واقعاً هزار تاج پادشاهی کسری، به گردی که از پای این درویشان برمی‌خیزد، نمیارزد.