شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: شعر درباره درویشی است که به دیگران اسرار نهان و نعمتهای فراوان میبخشد. درویش واقعی کسی است که به دنبال زرق و برق و نان مادی نیست، بلکه او جان و روح خود را برای عشق و خدمت به دیگران فدای میکند.
درویش که اسرار نهان میبخشدهردم ملکی به رایگان میبخشد
هوش مصنوعی: سادهدلانی که رازهای پنهان را فاش میکنند، هر لحظه چیزی ارزشمند و رایگان را به دیگران عطا میکنند.
درویش کسی نیست که نان میخواهددرویش کسی بود که جان میبخشد
هوش مصنوعی: درویش به معنای فردی نیست که فقط به دنبال تأمین نیازهای مادی خود باشد. در واقع درویش کسی است که با بخشش و فداکاری جان خود را به دیگران میدهد و در پی کمک به روح و زندگی دیگران است.