شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که خواسته و آرزوی دل ما تنها به فقر و نیازمندی محدود می‌شود و خوشحالی ما از کسی جز اسیری (محبت) ناشی نمی‌شود. او از تجربه‌ای در دل شخصی سخن می‌گوید که نشان‌دهنده صداقت و صدق است، وگرنه دل ما هیچ‌گاه به محبت یک میرحسین (آقایی) نائل نمی‌شود.
میل دل ما جز به فقیری نبودخرسند به میر جز اسیری نبود
هوش مصنوعی: دل ما هیچ خواستهای جز دوست داشتن فقر و بینیازی ندارد، و شادمانی ما تنها در اسیری در کنار محبوب است.
از صدق اثری در دل شخصی دیدمورنه دل ما منزل میری نبود
هوش مصنوعی: در دل یکی، نشانهای از صداقت یافتم، وگرنه دل ما که جایی برای میهمانی ندارد.