شمارهٔ ۱۸۲
هوش مصنوعی: غزل درباره این است که آزادی و اختیار انسان، از هر چیزی ارزشمندتر است. اما افسوس که به دلیل هوس‌ها و خواسته‌ها، این آزادی را از دست داده‌ایم. شاعر به درویشی اشاره می‌کند که به جای پادشاهی، ارزش و مقام بالایی دارد و می‌گوید که این درویش، همان کسی است که واقعا شایسته‌ی احترام و ارزش است.
آزادی مرد هر چه خواهی ارزدو این حال زماه تا به ماهی ارزد
هوش مصنوعی: آزادی انسان به هر چیزی میارزد و این احساس میتواند تا حدی ارزشمند باشد که با گذشت زمان نیز اهمیتش را حفظ کند.
افسوس که از دست بدادی به هوسآن درویشی که پادشاهی ارزد
هوش مصنوعی: ای کاش که به خاطر خواستهای زودگذر و بیارزش، چیزی باارزشتر را از دست نداده بودی. در واقع، درویشی که فقط ظاهرش به چشم میآید، ارزش پادشاهی را ندارد.