شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که هرگاه کسی در مورد فقر صحبت کند، روحش تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد و از فقر جان می‌گیرد. همچنین، این عبارات به تأکید بر این نکته می‌پردازند که اگر انسان از دنیای مادی خود جدا نشود، نشانه‌ای از فقر واقعی را نخواهد دید. به طور کلی، این شعر به پیوند فقر با روح و وجود انسان اشاره دارد و اهمیت رها شدن از تعلقات دنیوی را برجسته می‌کند.
هرگه که تو آوری بیانی از فقردر حال تو را دهند جانی از فقر
هوش مصنوعی: هر زمان که تو از فقر صحبت کنی، در واقع روحی از آن فقر به تو داده میشود.
تا ترک وجود هر دو عالم نکنیمعلوم نگرددت نشانی از فقر
هوش مصنوعی: تا زمانی که ترک تعلقات دنیوی را نکردهای، هیچ نشانه‌ای از بینیازی و فقر واقعی برايت روشن نمیشود.