شمارهٔ ۱۹۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به انتقاد از درویشان می‌پردازد که از موقعیت‌های اجتماعی و احترام ناراحت هستند. درویشان نمی‌خواهند به مقام و شوکت اهمیت دهند و برای آن‌ها، عطر درویشی با ارزش‌تر از مقام و ثروت است. در کنار این، هر چیزی که به محتشمی و مقام اشاره دارد، برای آن‌ها مانند خار و آزارنده است. به عبارت دیگر، ارزش‌های معنوی و عرفانی از نظر آن‌ها بر ارزش‌های مادی و اجتماعی ترجیح دارد.
درویشان را عار بود محتشمیدر دیده شان نار بود محتشمی
هوش مصنوعی: در نظر درویشان، داشتن مقام و بزرگی چیزی ناپسند و دور از ارزش‌های آنهاست. این بزرگی در چشم آن‌ها مایهی آتش و ناراحتی است.
او را که رسد از گل درویشی بویبر خاطر او خار بود محتشمی
هوش مصنوعی: کسی که بوی فقر و درویشی به مشامش برسد، در دلش احساس بزرگی و مقام نمیکند و آن را همچون خار میداند.