شمارهٔ ۱۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به موضوع درویشی و معنای واقعی دل اشاره می‌کند. او می‌گوید که درویش واقعی کسی است که از دنیا و مادیات دل کنده و به ارزش‌های معنوی توجه دارد. در واقع، اگر کسی دل دارد و به درویشی واقعی می‌رسد، دیگر درویش نیست، زیرا دلش درگیر دنیا و مادیات نمی‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که آن‌هایی که به چیزهای ظاهری دل بسته‌اند، نمی‌توانند دل واقعی داشته باشند.
درویش ز درویشی از آن می نرهدکاین دهر درم به جای خود می ننهد
هوش مصنوعی: درویش از حالت درویشی دل نمیکند، زیرا میبیند که زندگی و روزگار هیچ چیز را در جای خود نگه نمیدارد و همه چیز در حال تغییر است.
آن را که دل است هیچ درویشی نیستو آن را که به دست است دلش می ندهد
هوش مصنوعی: کسی که دلش شاد و آرام است، هیچ نیازی به ثروت و دارایی ندارد، و کسی که دارایی دارد، دلش به آرامش نمیرسد.