شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان ارتباط عمیق عشق و درد می‌پردازد. اگر می‌خواهی در عشق افراد نیکو و باصفا به موفقیت برسی، باید مانند شمع، خود را برای دیگران بسوزانی و فدای عشق کنی. همچنین اشاره می‌کند که شاهدی (عاشق) در جمع، به خاطر آسایش دیگران، خود را به نوعی فدای آن‌ها می‌کند و در این راه، خود را گم می‌کند.
گر مرکب عشق نیکوان خواهی تاختبا سوختگان چو شمع می باید ساخت
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در دنیای عشق موفق شوی و به پیش بروی، باید همچون شمع، خود را فدای دیگران کنی و درد و رنج آن‌ها را احساس کنی.
دانی زچه شد شاهدی شمع به جمعآسایش جمع جست و خود را در باخت
هوش مصنوعی: میدانی چرا آن شاهد در جمع آسایشگران به همنشینی با شمع می‌پردازد و خود را در میان آن‌ها گم کرده است؟