تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۰

هر دل که درو مایهٔ تجرید کم استبیهوده همه عمر ندیم ندم است
جز خاطر فارغ که نشاطی دارددیگر همه هرچ هست اسباب غم است