شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: شعر به این موضوع اشاره دارد که برای رسیدن به مرحله‌ای از خودآگاهی و معنویت، باید از خودخواهی و تمایلات دنیوی رها شویم. وقتی انسان از شهوات و هواهای نفسانی فاصله می‌گیرد، می‌تواند به تجرید و بی‌نهایت واقعی نزدیک شود. در نهایت، احترام به تمامی انسان‌ها و آزادی از خودمحوری، نیز در این فرایند تجرید و رهایی اهمیت دارد.
از خود به درآیی نفسی تجرید استفارغ شوی از هر هوسی تجرید است
هوش مصنوعی: زمانی که از خودت جدا شوی و به معنای عمیقتری دست یابی، آنجا خلاص از هر نوع تمایلات و خواستههای دنیوی است.
خودبینی و بی سیم و زری مشغولی استاکرام همه خلق جهان تجرید است
هوش مصنوعی: به خود مشغول شدن و توجه به ظواهر دنیوی، انسان را از خدمت به دیگران بازمیدارد. در عوض، ارادت و احترام به همه مردم جهان، منجر به نزدیکی به حقیقت و خالصی میشود.