شمارهٔ ۲۰۵
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به نوشیدن شراب و شادمانی است. شاعر از ساقی میخواهد که می ناب را به جمع مستان شبانه بدهد و فضای خرابات (کافه یا میخانه) را پر از شور و شوق کند. او تأکید دارد که خود و دیگران در حال مستی و غرق در لذت هستند و میخواهد که این آواز و حال خوب به جهان انتقال داده شود.
ساقی به صبوحی می ناب اندر دهمستان شبانه را شراب اندر ده
هوش مصنوعی: ای ساقی، در سحرگاه، شراب ناب را به میخانهداران شبزندهدار بده.
مستیم و خراب در خرابات فناآوازه به عالم خراب اندر ده
هوش مصنوعی: ما در حالتی شاد و سرمست هستیم و در دنیای از بین رفته، نام و آوازه ما را به دیگران برسانید.