شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به حالتی از مستی اشاره می‌کند که به دلیل دور بودن از محبوب یا شرابش به آن دچار شده است. او می‌بیند که دیگر یارانش در حال خوشگذرانی با می هستند، اما او تنها به یاد ساقی و عشقش مست شده است. این احساس او را به عمیق‌ترین حالت مستی می‌برد.
مستم دارد زباده ساقی پیوستمستی که بود جام می اش دور از دست
هوش مصنوعی: مستم در پی جرعهای از شراب است و سکهساز بر من تنها میخندد. این میخواری دور از دسترس من گویی هیچگاه در دسترس نبوده است.
این کار نگر که مر مرا افتاده استیاران همه از می و من از ساقی مست
هوش مصنوعی: ببین چه حال و روزی دارم، دوستان همه مشغول نوشیدن و خوشگذرانی هستند، اما من فقط به میفروشم نگاه میکنم و در فکر ساقی هستم.