شمارهٔ ۲۱۰
هوش مصنوعی: این چند بیت شعر به بیان آرزوی شاعر برای نوشیدن قهوه‌ای می‌پردازد که از زمان‌های قدیم تهیه شده و با طعمی خاص و دلنشین است. شاعر به یاد قهری گرم و جذاب می‌افتد که می‌تواند در سختی‌ها و زمان‌های دشوار آرامش‌بخش او باشد. او همچنین به ارتباط این قهوه با لحظات خوش و شیرین زندگی اشاره می‌کند.
قم فاسقنی قهوةً کان عاصرهاقبل الزّمان و کانت ثانی القدم
هوش مصنوعی: برو و برایم قهوه‌ای بیاور که پیش از این روزگار تهیه شده و به عنوان دومین نوشیدنی مشهور است.
ناریه جاثلیق الدّهر یعرفهازُفّت الیه و بنت الکرم فی العدم
هوش مصنوعی: دوستان و یاران زمانه، این یک حقیقت را به خوبی میشناسند که آنچه در ظلمت و ناامیدی به سمت آنها میآید، در واقع نشانی از کرامت و شرافت است که در هیچ وجودی نمیتواند محو شود.