تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴۹

این آزادی هزار جان بیش ارزدو این تنهایی ملک جهان بیش ارزد
در خلوت یک زمان با خود بودناز جان و جهان این و آن بیش ارزد