شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به دل می‌گوید که چرا غمگین و حیران هستی. رنج تو ناشی از نادانی‌ات است، پس خود را نادان بپندار. اگر می‌خواهی از دست دیوها و مشکلات رهایی یابی، باید مانند پری پنهان از انسان‌ها باشی. به عبارت دیگر، برای رهایی از درد و رنج باید به نوعی خود را دور از آسیب‌ها نگه‌داری.
ای دل تو طربناک نئی حیران باشرنج تو زدانش است و رو نادان باش
هوش مصنوعی: ای دل، شاد باش و دلتنگ نباش. رنجی که احساس میکنی ناشی از نادانیاست، پس بیخبر و نادان باش.
خواهی که زدست دیو مردم برهیمانند پری زآدمی پنهان باش
هوش مصنوعی: 如果你想 از شر دیوها و مشکلات انسانی رهایی یابی، مانند پریها و موجودات افسانهای، باید در دل خود پنهان بمانی و در دنیای عادی کمتر ظاهر شوی.