شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های جهان و خطرات آن اشاره دارد. شاعر به دل خود هشدار می‌دهد که پایش را در دنیای پرفریب نگذارد، زیرا اگر در آن غرق شود، ممکن است دچار مشکل شود و به همین دلیل باید مراقب باشد. اگر پایش در آب فرو برود، دستش او را نجات نخواهد داد. این هشدار نشان‌دهنده‌ی هشدار نسبت به وسوسه‌های زندگی است.
ای دل مطلب رخ جهان آرایشزنهار منه پای تو در دریایش
هوش مصنوعی: ای دل، مراقب باش که زیبایی‌های این دنیا تو را فریب ندهد و پای تو را در خطر نیندازد.
گر پات فرو شود، که دستت گیرد؟ور دست درآورد، که دارد پایش؟
هوش مصنوعی: اگر پایت در گل فرو برود، چه کسی دستت را میگیرد؟ و اگر دستت را بیرون بیاوری، چه کسی پایت را دارد؟