شمارهٔ ۲۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به لحظه‌ای از زندگی‌اش اشاره می‌کند که هنگام نماز، خیال معشوقش به سراغش می‌آید. معشوق نقابش را کنار می‌زند و با کلامی رمزآلود می‌گوید که به او نگاه کند و ببیند که از چه کسی می‌تواند جدا بماند. این شعر به ارتباط عمیق عشق و معنویت اشاره دارد و نشان‌دهنده‌ی تأثیر معشوق بر روح و دل شاعر است.
اندر همه عمر من شبی وقت نمازآمد بر من خیال معشوق فراز
هوش مصنوعی: در تمام عمرم، یک شب در هنگام نماز، تصور محبوب به ذهنت آمد.
بگشود زرخ نقاب و می گفت به رازباری بنگر که از که می مانی باز
هوش مصنوعی: چهرهاش را آشکار کرد و گفت: ای معشوق، به راز زندگی توجه کن و ببین که در نهایت از چه کسی بازمیمانی و میپرسد.