شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت خودشناسی و درک عمیق از خویشتن اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر می‌خواهی به کمال معرفت دست یابی، باید از عالم بیرون به درآیی و به عمق وجود خود پی ببری. همچنین به باده‌ای که در محفل پادشاه تقدیم می‌شود اشاره می‌کند که بدون زحمت و به راحتی در اختیار قرار می‌گیرد.
زآن باده که در مجلس آن شاه دهندبی زحمت ساقی به سحرگاه دهند
هوش مصنوعی: از آن شرابی که در محفل آن پادشاه به راحتی و بدون زحمت به سحرگاه تقدیم می‌شود.
خواهی که کمال معرفت دریابیاز خود به درآ تا به خودت راه دهند
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به شناخت و کمال اصلی دست یابی، باید از خودت فراتر بروی تا بتوانی به اصل خودت نزدیک شوی.