شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به این نکته اشاره دارد که خودپسندی و خودبینی ارزشی ندارد و حتی دانستن عیب‌های خود بهتر از صد نیکی است. شاعر به این موضوع اعتراف می‌کند که او به بدی‌های خود آگاه است، در حالی که دیگران به خوبی‌های خود مغرورند. او خود را نیک می‌داند اما به این نتیجه می‌رسد که این نیکی‌ها ممکن است در برابر بدی‌ها چندان ارزشمند نباشند.
با خود بینی خاک نیرزد نیکیدانستن بد به خود به از صد نیکی
هوش مصنوعی: مهم آن است که انسان ارزش خود را بداند و درک کند که انجام کارهای خوب با نیت درست از دانستن بدی بهتر است. یعنی اگر کسی فقط بدی‌ها را بشناسد و آن را بداند، اما خود را در صف نیکوکاران قرار ندهد، این بهمراتب ارزش کمتری دارد.
من معترفم به بد تو مغرور به نیکمن نیک بدم ولیک تو بد نیکی
هوش مصنوعی: من اعتراف میکنم که تو بد هستی و به خوبی خودم مغرورم. من هم ممکن است خوب نباشم، اما تو بدی را خوب میپنداری.