شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به هدف پاک شدن دل و روح انسان اشاره دارد. شاعر به ما می‌گوید اگر دل از غبار و آلودگی‌های دنیوی پاک شود، می‌تواند به مقام و مرتبه‌ای بلندتر برسد. او همچنین به نشستن در عرش و آسمان‌ها اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که انسان نباید از رسیدن به این مقام خجالت بکشد، چرا که در عین حال ممکن است در زمین نیز زندگی کند.
ای دل تو گر از غبار تن پاک شویتو روح مطهّری بر افلاک شوی
هوش مصنوعی: ای دل، اگر از آلودگی‌های جسم رها شوی، به مرتبه‌ای از پاکی میرسی که روح تو به آسمان‌ها پرواز می‌کند.
عرش است نشیمن تو شرمت نایدکآیی و مقیم خطّهٔ خاک شوی
هوش مصنوعی: بهشتی که برای تو طراحی شده، منزلگاه واقعی توست. چگونه ممکن است از آن بالا به پایین بیایی و در دنیای خاکی بمانی؟