تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

عمری به غلط سوخته خرمن بودمدر دوستی ات به کام دشمن بودم
چون چشم من از خاک درت روشن شددیدم به یقین حجاب من من بودم