شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره پروانهای است که به سمت شمع میپرد. پروانه در کنار شمع، تنها یک تنه را میبیند و به شکرانهی زیبایی شمع، جان خود را تقدیم میکند. در نهایت، شاعر اشاره میکند که هیچکس با فدا کردن جانش نمیتواند به معشوقی برسد.
پروانگکی به پیش شمعی بپریددر گوشهٔ شمع گوشهٔ یک تنه دید
هوش مصنوعی: یک پروانه به سمت شمع پرواز کرد و در گوشهٔ شمع، یک قسمت از تنهٔ شمع را دید.
جان داد به شکرانه در آن حجره خزیدبی جان دادن کسی به جانان نرسید
هوش مصنوعی: با شکر و سپاس، جان خود را فدای عشق کردم و در این اتاق پنهان شدم، چرا که هیچ کس نمیتواند بدون فدا کردن جانش به محبوب واقعی دست یابد.