شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زودگذر بودن زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در این دنیا هر کسی به نوعی با شادی و غم سر و کار دارد. او به ما یادآوری می‌کند که باید از این دنیا گذر کنیم و چه بخواهیم و چه نه، زمان حرکت به سمت دیار دیگر فرا می‌رسد؛ این گذر می‌تواند در هر لحظه و با هر سرعتی باشد، چه در یک لحظه یا هزار سال.
دنیا کَزِ تست بَهر بیشی و کمیخواهیش به شادی گذ[ر]ان خوه به غمی
هوش مصنوعی: دنیا به خاطر توست، چه در چیزهای زیاد و چه در چیزهای کم. پس از آن به خوشی بگذران یا به اندوه.
زین منزلت البته چو می باید رفتخواهی به هزار سال خواهی به دمی
هوش مصنوعی: برای این مقام و جایگاه، باید به نوعی حرکت کرد، چه دیر هنگام باشد و چه در یک لحظه.